Je kent ze misschien van haar kookboeken, blog of Instagramkanaal Karola’s Kitchen. Maar vóór haar carrière als auteur en foodblogger, studeerde Karolien Olaerts biomedische wetenschappen aan de UGent. Ze was een geboren student, haalde sterke resultaten, en had altijd interesse in voeding en het menselijk lichaam. Het heeft niet veel gescheeld of Karolien doctoreerde aan de UGent. Op campus Rommelaere blikt ze terug op haar studententijd.
Welke herinneringen heb je aan je universitaire studies?
“Ik heb er heel veel. Ik was echt een voorbeeldstudent. Ik ging naar bijna elke les, behalve de lessen waar de prof gewoon de cursus afratelde. Ik studeerde oprecht graag en wilde ook echt snappen wat de proffen zeiden. En ik had een klein groepje vrienden waar ik mee naar de les ging en ook nadien mee optrok. Iets gaan eten of drinken, gaan shoppen of gewoon wat rondlopen. Ik heb daar heel warme herinneringen aan.”
Wat was je grootste uitdaging?
“Dat was zonder twijfel mijn thesis. In die tijd werd het onderwerp geloot, dus je mocht niet zelf kiezen. Ik hoopte op een onderwerp in de voedingswetenschappen, maar ik kreeg de nucleaire functies van actine-bindende eiwitten. Verder van voeding kon het niet liggen en dat demotiveerde me enorm. Maar plichtsbewust als ik was, deed ik verder. Later in het labo, hier op campus Rommelaere, had ik een ongeval. Een glazen pipet brak tijdens een experiment en ging door mijn vinger en sneed mijn pezen door. Na een operatie volgde een lange revalidatie. Mijn thesis werd uiteindelijk een literatuurstudie. Dat lag mij gelukkig beter.”
Zat je op kot?
“Nee, ik woonde bij mijn ouders in Sint-Amandsberg, dus ik ging altijd met de fiets naar de les. Toen ik thuis liet vallen dat ik toch graag eens op kot wilde, hebben mijn ouders dat geregeld. Maar na een half jaar wilde ik er alweer weg, want ik kon niet aarden. Ik had het nochtans goed ingericht en had al mijn keukenspullen meegenomen: van lookpers tot een slazwierder (lacht). Ik vond dat laatste echt essentieel en begreep niet dat mijn kotgenoten er geen hadden.”
Welke vakken of proffen zijn je bijgebleven?
“Professor Marc Espeel was echt een icoon. Ik had hem twee keer voor anatomie en embryologie. Hij was een prof die echt wilde dat je het begreep. Zulke mensen vergeet je niet snel.”
Fuifbeest of blokbeest?
“Toch eerder een blokbeest. Ik ging wel eens uit, maar heel sporadisch. Dat klassieke studentenleven met veel feesten en drinken was niets voor mij. Ik dronk geen alcohol en heb ook nooit begrepen waarom dat zo’n groot deel van het studentenleven uitmaakt.”
Wat deed je naast je studies?
“Ik had een drukgevulde planning. Ik danste heel intensief en gaf ook dansles. Dat was mijn uitlaatklep en tegelijk mijn studentenjob. Mijn leven bestond uit studeren en dansen. Ik ben nogal all-in in wat ik doe.”
Was je toen al bezig met eten?
“Ja, ik heb altijd graag gekookt. Maar mijn relatie met eten is heel lang complex geweest. Ik heb lang geworsteld met een eetstoornis en dat speelde ook tijdens mijn studententijd. Ik was hypergefocust op voeding en was dus ook krampachtig met koken bezig. Gelukkig heb ik dat later kunnen omzetten in iets positiefs en daar ben ik heel blij mee.”
Heb je ergens spijt van?
“Nee, niet echt. Sommige mensen zouden misschien zeggen ‘ik wou dat ik meer gefeest had’, maar ik heb die periode van veel uitgaan later beleefd. Als ik terugkijk, denk ik: het is gegaan zoals het moest gaan. Het enige dat ik me soms afvraag is wat als ik wel een fijn thesisonderwerp had gekregen? Dan had ik waarschijnlijk gedoctoreerd en werkte ik misschien nu nog aan de UGent.”
Lees ook
Terug naar de UGent met Davina Simons: "Ik heb heel veel mooie herinneringen aan mijn studententijd"
Als eerste in haar familie die ging studeren, moest Davina Simons (30) het vooral op eigen krachten doen. In 2019 behaalde ze haar master in de rechten aan de UGent. In geen tijd groeide ze uit tot een van de bekendste strafpleiters van het land en vandaag runt ze haar eigen advocatenkantoor.
Lees ook
Geologie: één richting, meerdere wegen
Ze kozen voor geologie vanuit een brede interesse in wetenschap en de wereld onder onze voeten. Maar waar bracht die keuze hen nadien? Van een dagelijkse schattenjacht tot een exotisch strand: deze alumni tonen hoe één opleiding kan leiden tot uiteenlopende carrières.
Iconische prof Walter Prevenier keert terug naar de Blandijn: “Hij is een beetje een rockster voor mij”
Iedereen die in de jaren 80 en 90 een opleiding in de Letteren en Wijsbegeerte volgde, herinnert zich ongetwijfeld de lessen historische kritiek van Walter Prevenier. Lang voor er sprake was van fake news en sociale media zette de iconische professor generaties studenten aan tot ‘durf denken’: wat is echt, wat is nep?
Industriële wetenschappen: wat doen onze alumni informatica, elektronica-ict en elektrotechniek?
Wat hebben een kerncentrale, chatbots en elektronen op je hoofd met elkaar gemeen? Ze vormen het werkveld van drie alumni industriële wetenschappen. Hun verhalen tonen hoe één opleiding kan leiden tot uiteenlopende professionele paden.
Alumnus van het jaar Ellen Moons: “Ik had nooit verwacht Nobelprijzen te mogen aankondigen, maar het is wel geweldig”
Ellen Moons studeerde in de jaren tachtig fysica aan de UGent en bouwde een internationale loopbaan uit met haar onderzoek naar zonnecellen. Sinds 2026 is ze secretaris-generaal van de Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, als eerste vrouw sinds 1739. In die rol mag ze de laureaten van enkele Nobelprijzen bekendmaken.
