Eline Van Den Abeele is geen vrouw die bij de pakken blijft neerzitten. Zelfs niet na haar diagnose van uitgezaaide galwegkanker eind maart. Vandaag, iets meer dan twee maanden later, ondergaat de UGent-alumna een intensief behandelingstraject. Begin juni lanceerde ze met één Facebookbericht een inzamelactie voor het Cancer Research Institute Ghent (CRIG). Nog geen twee weken later stond de teller al op 60.000 euro.
“Dat ik een paar weken na mijn diagnose al aan een inzamelactie dacht, past wel bij mijn karakter. Ik ben een vrouw van de actie en ik zet me graag in voor een goed doel”, verklaart Eline. Engagement loopt als een rode draad door haar leven. De kinderkinesiste uit Zulte is actief in het oudercomité op de school van haar drie kinderen, ze is betrokken bij haar beroepsvereniging en organiseerde eerder al acties voor goede doelen. “Ik kreeg na mijn diagnose enorm veel berichtjes, kaartjes en steunbetuigingen van mensen die vroegen of ze iets konden doen. Dat was de trigger om de actie op te zetten. Nu kunnen ze helpen: door kankeronderzoek te steunen.”
Een bewuste keuze voor het CRIG
Voor het goede doel koos ze bewust voor het CRIG. “Een nichtje doctoreerde er en ik had ooit voor mijn verjaardag al eens een kleine inzamelactie voor het CRIG opgezet. Ik wist dus dat de UGent een heel toegankelijk systeem heeft om fondsen te werven. In een paar klikken is alles geregeld en je kan je verhaal eenvoudig delen.”
Dat verhaal raakte duidelijk een gevoelige snaar. “Ik had nooit verwacht dat dit zo’n vaart zou lopen”, vertelt ze. “Ik heb de actie enkel via Facebook gedeeld. Daarna is ze als een lopend vuurtje verspreid geraakt via vrienden, patiënten, collega’s, mijn beroepsvereniging en het netwerk van mijn man. Ook media-aandacht heeft geholpen. Ik ben enorm dankbaar.”
De vele steun doet haar zichtbaar deugd. “Het geeft mij warmte en kracht om door te gaan. Soms vraag ik me af waarom dit mij moet overkomen. Ik heb meer kans om de Lotto te winnen dan om deze vorm van kanker te krijgen. Het voelt zo oneerlijk. Dan is het succes van de actie echt een lichtje in de duisternis.”
Hoop dankzij onderzoek
Haar keuze voor wetenschappelijk onderzoek is voor Eline meer dan symbolisch. “Als kinderkinesiste werk ik altijd wetenschappelijk onderbouwd. Wetenschappelijk onderzoek is van cruciaal belang om vooruit te raken. Tot op vandaag kunnen ze mij niet genezen. Maar morgen misschien wel. Dat klinkt misschien naïef, maar wetenschappelijk onderzoek geeft hoop.”
Ze wil dan ook dat de opbrengst terechtkomt bij onderzoek naar galweg- en pancreaskanker. “Dat zijn bijzonder verraderlijke kankers. Vaak worden ze pas ontdekt wanneer ze al uitgezaaid zijn. Bij mij begon het met vage klachten zoals nekpijn en vermoeidheid. Drie maanden later kreeg ik de diagnose: uitgezaaide galwegkanker.”
Net daarom spreekt onderzoek naar vroegtijdige opsporing haar aan. “Als je deze kankers vroeger kan detecteren, stijgen de kansen op een succesvolle behandeling enorm. Bij het CRIG loopt nu onderzoek dat net daarop inzet. Ik kreeg al een brief van de prof met uitleg. Het voelt goed dat ik mijn steentje kan bijdragen.”
"Tot op vandaag kunnen ze mij niet genezen. Maar morgen misschien wel. Dat klinkt misschien naïef, maar wetenschappelijk onderzoek geeft hoop.”
Leven met ongeneeslijke kanker
Ondertussen blijft Eline zelf vechten. Haar eerste chemobehandeling sloeg niet aan, momenteel volgt ze een tweede traject. “De vermoeidheid is enorm en de pijn is zwaar. Zonder morfine zou ik dit gesprek niet kunnen voeren. Maar ik blijf hopen op goed nieuws.”
Haar ziekte is thuis geen taboe. Samen met haar man vertelt ze eerlijk aan hun drie kinderen, tussen 8 en 12 jaar oud, wat er aan de hand is. “Ze weten dat mama ernstig ziek is en veel kanker in haar buik heeft. Natuurlijk hebben ze vragen. Daarom krijgen ze ook psychologische begeleiding.”
Tijd die echt telt
Sinds haar diagnose moest Eline met pijn in het hart haar praktijk uit handen geven aan haar collega’s. “Mijn werk was mijn leven. Maar tegelijk ben ik nu veel meer thuis bij de kinderen. We beleven dit samen. Als ze zien dat ik het moeilijk heb, krijg ik een knuffel. Ik hoop dat ik het fysiek nog kan opbrengen om met hen een weekendje weg te gaan. En dat ik mijn 40e verjaardag, in januari 2027 en de symbolische einddatum van mijn inzamelactie, nog mag meemaken.”
Wat haar het meest treft, is hoeveel mensen meeleven. “Ik merk dat kanker heel veel mensen raakt. Bijna iedereen kent wel iemand die ermee te maken kreeg. Zelf verloor ik drie jaar geleden een vriendin aan darmkanker. De inspirator voor mijn inzamelactie was een dorpsgenote, Ellen, die na haar diagnose van een hersentumor een vzw heeft opgericht om kankeronderzoek te ondersteunen. Ellen is niet zo lang geleden overleden, maar haar mama liet me weten dat ze mijn actie zeer mooi vond. Dat waardeer ik enorm.”
Nergens spijt van
Ondanks alles blijft haar optimisme overeind. “Ik probeer altijd het beste uit een situatie te halen. Ik heb veel verdriet om wat ik moet loslaten, maar ik heb geen spijt van mijn leven. Ik zou mijn bijna 40 jaar meteen opnieuw doen. Ik ben de gelukkigste vrouw op de wereld.”
Dat kan nog altijd. Haar actie loopt tot januari 2027, wanneer ze 40 wordt. Met jouw bijdrage steun je onderzoek naar het vroegtijdig opsporen van galweg- en pancreaskanker.
Lees ook
“Elke euro steun is een zetje dat kankeronderzoek vooruit duwt”
In Gent werken honderden onderzoekers aan betere manieren om kanker te voorkomen, op te sporen en te behandelen. Het Cancer Research Institute Ghent (CRIG) brengt hen samen en biedt aan jong onderzoekstalent wat hen vaak het hardst ontbreekt: de kans om te starten. Met dank aan de vele giften aan het CRIG.
Lees ook
Een leven voor wetenschap, een nalatenschap voor onderzoek
Roland Carchon wijdde zijn leven aan de wetenschap. Ook na zijn dood staat het centraal: met zijn nalatenschap steunt hij vernieuwend en beloftevol onderzoek in de astrofysica. Marc Govaert, 70 jaar lang zijn boezemvriend, gunt ons een blik in Rolands leven. “Hij was een wetenschapper van de zuiverste soort.”
“We wilden een wezenlijk verschil maken voor de professor en mijn lotgenoten”
Een keiharde diagnose, gevolgd door een reddende aanpak van professor Fritz Offner (UGent), deden Eddy en Dorinda beseffen: onze nalatenschap moet de wetenschap steunen. “We zagen met onze eigen ogen het belang van wetenschappelijk onderzoek en wilden graag ons steentje bijdragen.”
Hoop na verlies: hoe de familie van Frédéric blijft strijden tegen sarcoom
In mei 2025 verloor Nicole Herlin haar zoon Frédéric aan leiomyosarcoom, een zeldzame en agressieve vorm van kanker. Acht maanden later kijkt ze terug op zijn leven en op de fondsenwervingsactie die zijn familie en vrienden opzetten voor onderzoek naar sarcomen. “Dit is onze manier om zijn strijd voort te zetten.”
“Dankzij hen zit ik hier vandaag nog”: hoe Paul Renson 40.000 euro inzamelde voor UGent-onderzoek
Paul Renson heeft met zijn verjaardag meer dan 40.000 euro ingezameld voor het Fonds Arne Lannoy. Daarmee steunt hij het hersentumor-onderzoek van professor Tom Boterberg.
