Roland Carchon wijdde zijn leven aan de wetenschap. Ook na zijn dood staat het centraal: met zijn nalatenschap steunt hij vernieuwend en beloftevol onderzoek in de astrofysica. Marc Govaert, 70 jaar lang zijn boezemvriend, gunt ons een blik in Rolands leven. “Hij was een wetenschapper van de zuiverste soort.”
In het kort
- Roland Carchon koos ervoor om de UGent op te nemen in zijn testament
- Hij vond het belangrijk om beloftevolle onderzoekers een duwtje in de rug te geven
- Het toont hoe hard hij als wetenschapper verbonden bleef met de UGent
Zo'n 70 jaar geleden zagen Marc en Roland elkaar voor het eerst. In de slaapzaal van het internaat in Ledeberg kregen Marc en Roland een bed naast elkaar. Hun opleiding, met een stevige basis wiskunde, was de start voor een verbonden levensloop: “Vanaf dan liepen onze levens 85% gelijk”, drukt Marc nogal wiskundig uit.
Terwijl Marc in die richting verder ging, koos Roland voor fysica aan de UGent. “We dachten dat we elkaar veel minder zouden zien, maar toen zagen we dat onze vakken voor een groot deel overlapten. Voor we het goed en wel beseften, zaten we opnieuw broederlijk naast elkaar in het auditorium.”
Newton & Einstein
Aan de universiteit ontpopte Roland zich tot een begaafde en gedreven student. “Iedere ochtend kwam hij binnen met een blad vol vragen over de vorige lessen. Hij liet het niet los tot hij het begreep.” Ze hielpen elkaar vooruit vanuit hun sterktes. “Ik hielp hem met wiskunde, maar mijn gevoel voor fysica bleef beperkt tot de krachten die je kan voelen. Roland kon abstracter en theoretischer denken. Als ik Newton was, was hij Einstein. Kernfysica was op zijn lijf geschreven.”
Terwijl Marc het onderwijs inging, bouwde Roland een carrière uit in de nucleaire sector. Na zijn doctoraat aan de UGent, groeide hij door naar hoge functies bij de Verenigde Naties en het onderzoekscentrum SCK CEN. “Roland bleef daar altijd bescheiden over. Hij zou nooit hoog van de toren roepen”, duidt Marc.
Wetenschapper pur sang
Om de twee weken spraken de vrienden af. Marc: “Die zondagen, daar keek ik altijd naar uit. We bespraken wetenschappelijke artikels, ideeën, vanalles en nog wat. Met een koffie. Maar uiteindelijk kwamen we altijd weer bij de wetenschap uit.”
Wanneer Marc terugdenkt aan Rolands laatste woorden, stokt zijn stem. “Hij zei: ‘Dankzij de wetenschap heb ik een perfect leven gehad.’"
“Roland raakte de laatste jaren geboeid door astrofysica. Geen evidente materie, maar hij dook er volledig in”, weet Marc. “Die drang naar begrip heeft zijn leven bepaald. Hij was een wetenschapper van de zuiverste soort.”
Blijvende band met de UGent
Al die tijd behield Roland ook een innige band met zijn alma mater. Na zijn pensioen ging hij aan de slag als vrijwilliger in het museum van de wetenschap en op de stralingsdienst van de UGent. Marc: “Zo kwam hij vaak in contact met studenten. Hij begeleidde ook nog enkele thesissen, op zijn kenmerkende manier: vragen blijven stellen tot het klopte. Als hij zag waar jonge onderzoekers mee bezig waren, gaf dat hem hoop voor de toekomst.”
Die inzichten groeiden uit tot een duidelijke keuze. Roland besliste om zijn nalatenschap te schenken aan de UGent. De bestemming is duidelijk geformuleerd: vernieuwend astrofysisch onderzoek van jonge wetenschappers.
Na een korte ziekte overleed Roland in de zomer van 2025. Wanneer Marc terugdenkt aan Rolands laatste woorden, stokt zijn stem. “Hij zei: ‘Dankzij de wetenschap heb ik een perfect leven gehad.’ En ik kan hetzelfde zeggen, want zonder hem had mijn leven er helemaal anders uitgezien. Daarvoor heb ik hem duizendmaal bedankt.” Wat voortleeft, is niet alleen Rolands werk, maar ook zijn manier van denken – kritisch, nieuwsgierig en gericht op wat komt.
Lees ook
“We wilden een wezenlijk verschil maken voor de professor en mijn lotgenoten”
Een keiharde diagnose, gevolgd door een reddende aanpak van professor Fritz Offner (UGent), deden Eddy en Dorinda beseffen: onze nalatenschap moet de wetenschap steunen. “We zagen met onze eigen ogen het belang van wetenschappelijk onderzoek en wilden graag ons steentje bijdragen.”
Hoop na verlies: hoe de familie van Frédéric blijft strijden tegen sarcoom
In mei 2025 verloor Nicole Herlin haar zoon Frédéric aan leiomyosarcoom, een zeldzame en agressieve vorm van kanker. Acht maanden later kijkt ze terug op zijn leven en op de fondsenwervingsactie die zijn familie en vrienden opzetten voor onderzoek naar sarcomen. “Dit is onze manier om zijn strijd voort te zetten.”
“Dankzij hen zit ik hier vandaag nog”: hoe Paul Renson 40.000 euro inzamelde voor UGent-onderzoek
Paul Renson heeft met zijn verjaardag meer dan 40.000 euro ingezameld voor het Fonds Arne Lannoy. Daarmee steunt hij het hersentumor-onderzoek van professor Tom Boterberg.
“Elke euro steun is een zetje dat kankeronderzoek vooruit duwt”
In Gent werken honderden onderzoekers aan betere manieren om kanker te voorkomen, op te sporen en te behandelen. Het Cancer Research Institute Ghent (CRIG) brengt hen samen en biedt aan jong onderzoekstalent wat hen vaak het hardst ontbreekt: de kans om te starten. Met dank aan de vele giften aan het CRIG.
