Een keiharde diagnose, gevolgd door een reddende aanpak van professor Fritz Offner (UGent), deden Eddy en Dorinda beseffen: onze nalatenschap moet de wetenschap steunen. “We zagen met onze eigen ogen het belang van wetenschappelijk onderzoek en wilden graag ons steentje bijdragen.”
In het kort
- In 2008 krijgt Dorinda de diagnose van leukemie, met een slechte prognose.
- Na een tweede opinie van professor Offner mag ze deelnemen aan een klinische studie. Die zal haar uiteindelijk redden.
- Het besef dat wetenschappelijk onderzoek mensenlevens kan redden, doet het koppel besluiten de UGent op te nemen in het testament.
- Meer info over de UGent opnemen in een testament.
Het verhaal van Eddy en Dorinda leest als een sprookje. Beiden groeiden op in De Panne, maar pas als twintigers lopen ze elkaar tegen het lijf. “Ik was al even actief bij het Rode Kruis toen Eddy ook vrijwilliger werd”, zegt Dorinda. “Volgens mij had een gemeenschappelijke vriend het ook zo bedoeld: ons daar aan elkaar koppelen.”
En dat werkte: de vonk sloeg over. Het koppel vond hun liefdesnest in Oostende en gaf er elkaar even later het ja-woord. “Ondertussen hebben we onze gouden bruiloft gevierd”, zegt Eddy. “We samen veel meegemaakt, maar tegelijk zijn die vijftig jaar voorbijgevlogen.”
Harde diagnose
Jarenlang fietsten ze samen de wereld rond, van Compostella tot Brazilië en Vietnam. Ondertussen bleven ze actief bij het Rode Kruis en in het sociale leven aan ‘t zeetjen. Een actief, zorgeloos leven. Tot 2008. Na een medisch onderzoek kreeg Dorinda een harde diagnose: leukemie. “Volgens de dokters had ik nog maar een paar jaar te leven. Ze wilden meteen starten met chemo, maar dat wilde ik niet aanvaarden.”
Na een moeilijke zoektocht naar een valabele tweede opinie, ging het koppel langs bij professor Fritz Offner. Dorinda: “We konden met hem praten als gewone mensen. Dat is voor mij fundamenteel om iemand te kunnen vertrouwen en bij andere dokters was dat contact veel stijver. Het klikte dus meteen.”
Leven gered
“Professor Offner overliep de mogelijke behandelingen met ons”, zegt Eddy. “Toen stelde hij voor om deel te nemen aan een klinische studie om een nieuw medicijn te testen.” Dorinda: “Door die studie kon ik andere mensen helpen, zoals ik al jarenlang deed bij het Rode Kruis. Ik dacht: als het niet goed voor mij is, dan misschien wel voor iemand anders. De manier waarop we doorheen dat proces zijn begeleid door professor Offner en zijn team, zal ik nooit vergeten. Ze maakten tijd om echt naar me te luisteren.”
Maar nog belangrijker: de behandeling sloeg aan. “Uiteindelijk heeft die studie mijn leven gered en zit ik hier nog vandaag, met mijn ventje.”
Iets terugdoen
Eddy en Dorinda zijn de professor en zijn collega’s zo dankbaar, dat ze iets evenredig willen terugdoen. Eddy: “Nu we van dichtbij hadden gezien hoe belangrijk wetenschappelijk onderzoek is, wilden we graag ons steentje bijdragen.” Dorinda vult aan: “We gaven al af en toe een kleine donatie, maar dat voelde onvolledig. We wilden een groter verschil maken, zowel voor de professor als voor al mijn lotgenoten.”
Via professor Offner kwamen ze in contact met het Universiteitsfonds van de UGent. Eddy: “Samen met Terry en Elien bekeken we hoe we die wens in ons testament konden opnemen. Ze legden de opties duidelijk uit en gidsten ons door de kleine lettertjes, zonder ooit te pushen.” Samen bereidden ze alles voor om naar de notaris te gaan, die het maar had vast te leggen. “We hebben geen zorgen meer”, glimlacht Eddy. “We weten honderd procent zeker dat het goed besteed zal worden.” Dorinda knipoogt: “Maar we hopen dat ze nog een beetje mogen wachten.”
Lees ook
Een leven voor wetenschap, een nalatenschap voor onderzoek
Roland Carchon wijdde zijn leven aan de wetenschap. Ook na zijn dood staat het centraal: met zijn nalatenschap steunt hij vernieuwend en beloftevol onderzoek in de astrofysica. Marc Govaert, 70 jaar lang zijn boezemvriend, gunt ons een blik in Rolands leven. “Hij was een wetenschapper van de zuiverste soort.”
Hoop na verlies: hoe de familie van Frédéric blijft strijden tegen sarcoom
In mei 2025 verloor Nicole Herlin haar zoon Frédéric aan leiomyosarcoom, een zeldzame en agressieve vorm van kanker. Acht maanden later kijkt ze terug op zijn leven en op de fondsenwervingsactie die zijn familie en vrienden opzetten voor onderzoek naar sarcomen. “Dit is onze manier om zijn strijd voort te zetten.”
“Dankzij hen zit ik hier vandaag nog”: hoe Paul Renson 40.000 euro inzamelde voor UGent-onderzoek
Paul Renson heeft met zijn verjaardag meer dan 40.000 euro ingezameld voor het Fonds Arne Lannoy. Daarmee steunt hij het hersentumor-onderzoek van professor Tom Boterberg.
“Elke euro steun is een zetje dat kankeronderzoek vooruit duwt”
In Gent werken honderden onderzoekers aan betere manieren om kanker te voorkomen, op te sporen en te behandelen. Het Cancer Research Institute Ghent (CRIG) brengt hen samen en biedt aan jong onderzoekstalent wat hen vaak het hardst ontbreekt: de kans om te starten. Met dank aan de vele giften aan het CRIG.
