Paul Renson heeft met zijn verjaardag meer dan 40.000 euro ingezameld voor het Fonds Arne Lannoy. Daarmee steunt hij het hersentumor-onderzoek van professor Tom Boterberg. De Renson-baas praat openhartig over zijn inzamelactie. “Ik had nog twee weken te leven. Dankzij hun medische én psychologische hulp zit ik hier nog.”
In het kort
- Paul Renson haalde voor zijn 65ste verjaardag meer dan 40.000 euro op voor het UGent Fonds Arne Lannoy.
- De inzamelactie is geïnspireerd door zijn persoonlijke ervaring met een hersentumor en zijn dankbaarheid voor de zorg die hij kreeg in het UZ Gent.
- Met het opgehaalde bedrag ondersteunt hij onderzoek naar hersentumoren en wil hij het belang van hoop en verbondenheid onder de aandacht brengen.
Wie over de E17 in Waregem rijdt, ziet meteen: hier regeert Renson. De opvallende gebouwen langs de snelweg staan sinds 1982 onder het bewind van Paul Renson. Hij is de vierde generatie aan het hoofd van het familiebedrijf, dat onder zijn leiding uitgroeide tot een internationale speler. Voor één keer gaat het gesprek niet over een gezond binnenklimaat of duurzame buitenbeleving. Met zijn inzamelactie toont Renson aan dat zakenmannen zowel succesvol als onbaatzuchtig kunnen zijn. Hij ontvangt ons in het hoofdkantoor, met een kopje thee in de ene hand en een boek in de andere.
Eerst en vooral: nog gefeliciteerd met je 65ste verjaardag. Hoe heb je het gevierd?
“Dankjewel. We hebben deze zomer verschillende kleine feestjes georganiseerd. Zo had ik de tijd om met iedereen persoonlijk te praten en hen ook echt te bedanken.
Je vroeg de genodigden om geen cadeaus mee te brengen, maar je inzamelactie te steunen. Waarom koos je voor het Fonds Arne Lannoy?
“Het fonds steunt het onderzoek rond hersentumoren van professor Tom Boterberg. Ik ken hem ondertussen al bijna 25 jaar. Ik ben hem enorm dankbaar en wilde graag iets terugdoen.”
Hoezo?
“In 2002 werd bij mij een hersentumor vastgesteld die al vergevorderd en uitgezaaid was. Ze gaven me aanvankelijk nog twee weken. Ik leid normaal een druk leven, maar mijn wereld stond plots akelig stil. Tegelijk ging er een andere wereld voor me open. Ik zal nooit vergeten hoe neurochirurg Jacques Caemaert, professor Boterberg en andere mensen van het UZ Gent mij toen hebben begeleid. Ze leggen alles haarfijn uit en nemen bovendien de tijd om echt naar je te luisteren. Ondanks de zware context konden ze mij geruststellen. Ze gaven me hoop op een goede afloop. Die psychologische ondersteuning is misschien wel even belangrijk als de medische. Dankzij hen zit ik hier vandaag nog.”
Het onderzoek van professor Boterberg richt zich ook specifiek op hersentumoren bij jongeren. Speelde dat mee in je keuze?
“Zeker. In mijn job denk ik vaak na over hoe we de toekomst beter kunnen maken. De jeugd is daar onlosmakelijk mee verbonden: zij zijn de toekomst. Helaas komen tumoren ook bij jongeren voor. Door het fonds van Arne te steunen, vergroten we in de toekomst de kans op betere behandelingen. Met mijn verhaal hoop ik jongeren een hart onder de riem te steken: er is altijd hoop, hoe slecht de vooruitzichten ook zijn.”
Fonds Arne Lannoy
Op 6 december 2015 overleed Arne Lannoy op 23 jarige leeftijd na een hard, maar oneerlijk gevecht tegen een hersentumor. Om de herinnering aan hem levendig te houden, richtte zijn familie in zijn naam een fonds op aan de UGent. Alle giften ondersteunen het onderzoek naar hersentumoren door de onderzoeksgroep van prof. dr. Tom Boterberg. Lees het verhaal van Arne.
41.240 euro, zoveel bracht de inzamelactie op dankzij 124 donateurs. Had je dat verwacht?
“Helemaal niet. Ik wist niet wat ik mocht verwachten, maar dit is uitzonderlijk gul. Ik wil alle donateurs via deze weg nog eens oprecht bedanken.”
Kwam de inzamelactie ook ter sprake tijdens je verjaardagsfeesten?
“Ja, absoluut. Dan merk je pas hoeveel mensen al rechtstreeks of onrechtstreeks met de ziekte in aanraking zijn gekomen en hoe je elkaar daarbij kan steunen. Ze waren blij dat ze op die manier hun steentje konden bijdragen. Zelfs mensen die niet aanwezig konden zijn, deden een storting.”
Was dat een bijkomend doel van je actie: de ziekte bespreekbaar maken?
“Zeker. Als iemand ziek is, wees dan alsjeblieft bereikbaar. Dat gevoel van nabijheid is letterlijk van levensbelang. Door me nu open op te stellen, wil ik ook tonen: je staat er niet alleen voor. Daarom nam ik vandaag ook het boek Vertroostingen van Dirk De Wachter mee. Met de manier waarop hij zijn kankerbehandeling verwoordt, geeft hij je een kijk op de ziekte die tegelijk herkenbaar en verruimend is. Zelfs vandaag haal ik nog veel steun uit zo’n verhalen van lotgenoten.
Wil jij ook een inzamelactie organiseren? Ontdek hoe je dat in enkele stappen opzet.
Paul Renson: "Ik zal nooit vergeten hoe neurochirurg Jacques Caemaert, professor Boterberg en andere mensen van het UZ Gent mij toen hebben begeleid. Ze leggen alles haarfijn uit en nemen bovendien de tijd om echt naar je te luisteren."
Lees ook
Hoop na verlies: hoe de familie van Frédéric blijft strijden tegen sarcoom
In mei 2025 verloor Nicole Herlin haar zoon Frédéric aan leiomyosarcoom, een zeldzame en agressieve vorm van kanker. Acht maanden later kijkt ze terug op zijn leven en op de fondsenwervingsactie die zijn familie en vrienden opzetten voor onderzoek naar sarcomen. “Dit is onze manier om zijn strijd voort te zetten.”
“Elke euro steun is een zetje dat kankeronderzoek vooruit duwt”
In Gent werken honderden onderzoekers aan betere manieren om kanker te voorkomen, op te sporen en te behandelen. Het Cancer Research Institute Ghent (CRIG) brengt hen samen en biedt aan jong onderzoekstalent wat hen vaak het hardst ontbreekt: de kans om te starten. Met dank aan de vele giften aan het CRIG.
Biedt stoelgang een behandeling voor parkinson?
Een recente studie naar de ziekte van Parkinson toont aan dat een stoelgangtransplantatie een waardevolle nieuwe behandeling kan zijn. “Het biedt een potentieel veilige, doeltreffende en kostenefficiënte manier om de symptomen en de levenskwaliteit van miljoenen mensen te verbeteren. Een ‘bacteriepil’ zou de stoelgangtransplantatie misschien wel vervangen. Maar er is meer onderzoek nodig.”
Kathy (54) strijdt tegen buikvlieskanker met topsport: “Zonder zwemmen verlies ik mijn anker”
In maart 2021 krijgt Kathy het nieuws dat haar leven volledig overhoop gooit: een tumor op haar appendix blijkt de start van een zware strijd tegen buikvlieskanker. Toch besluit ze méér te doen dan enkel voor zichzelf te vechten.
