Bedrijven, boeren, natuur en consumenten: iedereen heeft water nodig. Alhoewel het aardoppervlak voor 70% bedekt is met water, is slechts 1% daarvan drinkbaar. Bovendien wordt het door de klimaatverandering steeds moeilijker om iedereen van voldoende water te voorzien. Inzetten op waterzuivering lijkt dus meer dan noodzakelijk.
Ivaylo Hitsov van de faculteit Bio-ingenieurswetenschappen werkt samen met waterbedrijf Evides Industriewater om installaties te ontwikkelen om afvalwater terug bruikbaar te maken. De samenwerking kadert in de leerstoel industriële en circulaire watertechnologie van de UGent en Evides Industriewater.
Hoe ziet een werkdag er voor jou uit?
Ik ga naar bedrijven die vragen hebben over het zuiveren van hun afvalwater. Wij onderzoeken dan samen met het bedrijf wat de meest geschikte technologie is voor dat bedrijf. Mijn takenpakket is heel divers: ik analyseer data, schrijf rapporten, communiceer met industriële partners – maar soms ben ik ook met emmers water aan het zeulen. Ik hou van die afwisseling. Ik zit niet graag de hele dag voor mijn computer, ik zet graag eens mijn helm op om in het bedrijf alles te gaan checken.”
Hoe maak je ‘vuil’ water terug proper?
“Daarvoor hebben we verschillende technieken. Welke techniek we gebruiken hangt af van hoe proper het water moet zijn. Water in een koeltoren moet bijvoorbeeld minder zuiver zijn dan water dat gebruikt wordt om stoom mee te produceren.”
“We werken vaak met membranen. Je kunt zo’n membraan zien als een zeef met heel kleine gaatjes, waar we het water doorheen stuwen. Afhankelijk van het type membraan kunnen we kiezen welk type deeltjes we tegenhouden”.
Ivaylo Hitsov: "Ik zit niet graag de hele dag voor mijn computer, ik zet graag eens mijn helm op om in het bedrijf alles te gaan checken."
Hoeveel van het water kun je zo hergebruiken?
“Dat hangt af van de bron van het water en van de technologie die we gebruiken. Meestal kunnen we tussen de 60% en 80% van het afvalwater hergebruiken.”
Hoe onderzoek je dit?
“Ik begin altijd in het labo, waar ik m’n waterzuiveringssysteem snel kan testen. Als alles daar vlot loopt, start ik met een groter pilootproject op het terrein van het bedrijf. Tijdens zo’n project behandel ik het water op het bedrijf voor drie maand. Tijdens die periode kijk ik hoe vuil de membranen worden en hoe vaak ik ze moet reinigen. Ik zie dan wat er misloopt, en hoe ik het kan oplossen.”
“Die pilootprojecten zijn echt revolutionair: we steken verschillende technieken uit ons lab in een zeeschipcontainer waarmee we naar bedrijven trekken. Het enige wat we nodig hebben is afvalwater en stroom. En een alarm, zodat we weten wanneer het misgaat.”
Oei, gaat het soms mis?
“Ja. Bij een fabriek in Terneuzen waar de pilootinstallatie 200 meter verwijderd was van het punt waar het water toekwam. Het water stroomde zo snel dat een waterleiding barstte. We zagen overal water lopen, als een waterval, recht in ons analysetoestel! Gelukkig was er niks kapot en was er ook geen impact op de omgeving. We hebben toen alles heel goed onderzocht zodat dit nooit meer kon gebeuren. Dat was de grootste stresstest uit m’n carrière.” (lacht)
Hoe verloopt het contact met de bedrijven waar je testen doet?
“Heel goed. Vroeger waren bedrijven soms bezorgd dat de kwaliteit van hergebruikt water niet goed zou zijn. Tegenwoordig weten we perfect hoe we afvalwater moeten behandelen om het geschikt te maken voor hergebruik.”
“Bedrijven willen zelf vaak ook duurzamer zijn. Bovendien kan hergebruik van water soms goedkoper zijn. Tot slot geeft het de bedrijven ook meer zekerheid: dankzij onze systemen moeten ze – ook in droge periodes – niet concurreren met boeren of consumenten.”Hoeveel van het water kun je zo hergebruiken?
“Dat hangt af van de bron van het water en van de technologie die we gebruiken. Meestal kunnen we tussen de 60% en 80% van het afvalwater hergebruiken.”
Ivaylo Hitsov werkt aan de vakgroep Groene Chemie en Technologie van de faculteit Bio-ingenieurswetenschappen. Hij heeft een passie voor het automatiseren van waterbehandelingssystemen. Ook thuis registreert hij alles – zo erg zelfs dat zijn vrouw grapt dat hij binnenkort ook de mieren op straat gaat tellen.
Lees ook
Dankzij de ontdekking van Elias roesten installaties minder snel en gaan ze langer mee
Waterinstallaties die in contact komen met zuurstof hebben één groot probleem: corrosie of ‘roest’ in de volksmond. Thuis kan dat een verroeste kraan zijn, maar in bedrijven is corrosie vaak een groter probleem. Denk maar aan hoge koeltorens of dikke waterbuizen.
Lees ook
“Duurzaamheid leeft aan de basis én aan de top”
Sinds 2013 werkt de UGent systematisch aan een duurzamere universiteit. Met de nieuwe roadmap met tal van actiepunten voor de komende jaren krijgt dit een concrete invulling.
Dankzij de ontdekking van Elias roesten installaties minder snel en gaan ze langer mee
Waterinstallaties die in contact komen met zuurstof hebben één groot probleem: corrosie of ‘roest’ in de volksmond. Thuis kan dat een verroeste kraan zijn, maar in bedrijven is corrosie vaak een groter probleem. Denk maar aan hoge koeltorens of dikke waterbuizen.
Hoeveel microplastic zit in onze grond en kunnen we er iets aan doen?
Bij microplastic denken we snel aan de plasticsoep in onze zeeën en oceanen, maar wist je dat er nog veel meer plastic in onze bodem zit? Een onderzoeksgroep van de faculteit Wetenschappen brengt in kaart hoeveel microplastic er precies in onze landbouwgrond zit.
Elisa toont hoe visafval een grondstof kan zijn (en wint daar een award mee)
Met haar masterthesis toonde bio-ingenieur Elisa Kooy hoe visafval kan gebruikt worden in onder andere de toekomstige generatie herlaadbare batterijen. Het leverde haar de NBN Sustainability Award op, onderdeel van de Vlaamse Scriptieprijs. “De prijs is geweldig, maar het traject was nog waardevoller.”
