Marc Van Montagu, een van de grondleggers van de biotechnologie, schrijft een brief aan zijn 17-jarige zelf. Welke raad heeft hij voor de jonge Marc, die in oktober 1951 als knaap uit een Gentse arbeiderswijk zijn eerste stappen zet in de wetenschappelijke wereld?
Beste Marc,
Verder studeren of niet: die vraag heeft je nooit lang beziggehouden. Je krijgt van vader de kans om de stap te zetten. Niet vanzelfsprekend, nu ik erop terugblik. We zijn opgegroeid tussen de arbeiders uit de textielfabriek iets verderop. ’s Middags zie je ze vaak onder een stofwolk op de stoep zitten, met hun boterhammen. Studeer je niet, dan ga je naar ‘t fabriek.
En dan is er het inschrijvingsgeld. Studeren is niet goedkoop. 5.000 Belgische frank… Lenen is de enige optie, zeer tegen de zin van ons vader. Maar het zal lukken.
Nog niet zo lang geleden vroeg de apotheker uit de buurt: ‘Manneken, waarom heb jij die producten nodig?’ Toen je hem uitlegde dat je ze zou gebruiken in je zelfgemaakte labo op zolder, gierde hij het uit. De laatste jaren is je interesse voor scheikunde sterk gegroeid. Daar zit je leerkracht van het atheneum in Gent voor iets tussen. Hij liet je proeven van de organische scheikunde, op een moment dat nagenoeg niemand daarmee bezig was. Al zeker niet in onze contreien.
Het werd gezien als iets voor de toepassingen, niet voor serieus onderzoek. Vandaag denk ik daar helemaal anders over. Extracten maken van levende wezens, dat omschreven de Duitse handboeken in jouw tijd nog lacherig als ‘schmierchemie’ (slordige chemie, nvdr.). Maar jij bent geïntrigeerd door die organische scheikunde. En dus is chemie studeren eigenlijk je enige optie.
Het zal de opstap zijn naar biochemie. Daar ligt je toekomst. Tot op vandaag houdt het me in de ban en reis ik de wereld rond, om samen te werken met experts en bijzonder interessante mensen. De kennis die je vanaf nu zal opbouwen zal leiden tot de eerste succesvolle genetische modificatie van planten. Het zal het begin zijn van onze strijd voor de ecologie. En een strijd tegen misvattingen en foutieve informatie.
Maar eerst het grootste doel voor de komende vier jaar: zorgen dat je slaagt en afstudeert met minstens een onderscheiding. Het is een noodzakelijke stap om te doctoreren. En dat zal je willen doen. Je zal zoveel uitzonderlijke mensen ontmoeten die indruk op je maken, dat je zult popelen om aan de universiteit verder te gaan. En als je de namen ‘Jeff Schell’ en ‘Walter Fiers’ hoort, let dan extra goed op.
Ik raad je aan om je meteen bij zoveel mogelijk studentenverenigingen aan te sluiten. Op café gaan is te duur, maar de tonzittingen van de verenigingen zijn gratis. Het kost je enkel slaap. Thuiskomen ergens tussen middernacht en drie uur, en ‘s ochtends stipt om zeven uur aan de ontbijttafel, het zal pieken. Maar maak je geen zorgen, in sommige lessen zal je wat kunnen bijslapen.
Beste Marc, laat je verbazen door de dingen die je zal horen, zien en lezen en snuif zo veel mogelijk kennis op. Vergeet op hetzelfde moment ook niet te genieten. Er staat je een uitzonderlijke periode te wachten, manneken.
Hartelijk,
Marc
Lees ook
Steven Van Gucht schrijft een brief gericht aan zijn 18-jarige zelf
Steven Van Gucht schrijft een brief, gericht aan zijn 18-jarige zelf. Welke raad heeft hij voor de jongvolwassen Steven die twijfelt tussen geneeskunde en diergeneeskunde?
Lees ook
Geologie: één richting, meerdere wegen
Ze kozen voor geologie vanuit een brede interesse in wetenschap en de wereld onder onze voeten. Maar waar bracht die keuze hen nadien? Van een dagelijkse schattenjacht tot een exotisch strand: deze alumni tonen hoe één opleiding kan leiden tot uiteenlopende carrières.
Iconische prof Walter Prevenier keert terug naar de Blandijn: “Hij is een beetje een rockster voor mij”
Iedereen die in de jaren 80 en 90 een opleiding in de Letteren en Wijsbegeerte volgde, herinnert zich ongetwijfeld de lessen historische kritiek van Walter Prevenier. Lang voor er sprake was van fake news en sociale media zette de iconische professor generaties studenten aan tot ‘durf denken’: wat is echt, wat is nep?
Industriële wetenschappen: wat doen onze alumni informatica, elektronica-ict en elektrotechniek?
Wat hebben een kerncentrale, chatbots en elektronen op je hoofd met elkaar gemeen? Ze vormen het werkveld van drie alumni industriële wetenschappen. Hun verhalen tonen hoe één opleiding kan leiden tot uiteenlopende professionele paden.
Alumnus van het jaar Ellen Moons: “Ik had nooit verwacht Nobelprijzen te mogen aankondigen, maar het is wel geweldig”
Ellen Moons studeerde in de jaren tachtig fysica aan de UGent en bouwde een internationale loopbaan uit met haar onderzoek naar zonnecellen. Sinds 2026 is ze secretaris-generaal van de Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, als eerste vrouw sinds 1739. In die rol mag ze de laureaten van enkele Nobelprijzen bekendmaken.
