Met de ontharding en vergroening van Campus Coupure en Campus Dunant sluit de UGent een vierjarig samenwerkingsproject met de Ekkergembuurt af. Wat begon als een burgerinitiatief, groeide uit tot een voorbeeld van hoe universiteit en buurt samen kunnen bouwen aan een klimaatbestendige stad.
Architect-stagiair David Van Oostende:
“Het initiatief voor dit project is gestart vanuit de wijk. Enkele buren wilden deelnemen aan Groenblauwe Parels, een Vlaamse oproep voor ontharding en vergroening van stedelijke omgevingen. Het project omvat vier subprojecten rond ontharding en vergroening, waaronder op Campus Dunant en Campus Coupure. Ik heb voor Campus Coupure de omgevingsvergunning ingediend en heb er de werf opgevolgd. Het was een uitdagende evenwichtsoefening om ieders noden te beantwoorden. Campus Coupure is een beschermd monument, gelukkig ging Monumentenzorg volledig mee in ons verhaal. Meer nog, onze plannen versterken volgens hen de erfgoedwaarde en de beleving van de campus. Ook onze keuze voor grotere bomen vonden ze geen negatieve impact hebben.”
Coördinator groenonderhoud van de UGent Jan De Doncker:
“Wat we nu afronden op Campus Coupure is het sluitstuk van vier jaar samenwerken. Dit is voor ons het eerste project waarbij we zo intensief hebben samengewerkt met de buurt. In de voorontwerpfase hebben we samen de plannen verfijnd en de puzzel gelegd. Op Campus Dunant hebben we de fietsenstalling voor de ingang verplaatst en zo’n 300 m² onthard voor een klimaatbestendige beplanting. De meeste ontharding van de in totaal 1.500 m2 gebeurde op Campus Coupure, met 900 m². Op Campus Coupure hebben we kasseien vervangen door een aangepaste bloemenmengeling op de bestaande zandige onderfundering. Er werden ook twee wadi's aangelegd om regenwater van de daken en de resterende verharding te laten infiltreren. Een deel van de kasseien werd hergebruikt om de toegang van de gebouwen heraan te leggen. De imposante paardenkastanje kreeg dankzij de ontharding opnieuw ademruimte. Binnenkort planten we tien nieuwe bomen: hitteresistente soorten zoals de moseik en de netelboom. Voor mijn team begint dan het echte werk – het groenonderhoud – maar dat doen we met veel plezier.”
Buurtbewoner Jean François: "Wat ik zo mooi vind aan dit project, is hoe de samenwerking is gegroeid. We hebben elkaar echt gevonden in onze ambitie om de buurt groener en leefbaarder te maken. De relaties warmen op en de buurt koelt af (lacht)."
Buurtbewoner Jean François Van den Abeele:
“De geveltuin van 120 meter langs de zijkant van de campus is de langste van de wijk en maakt deel uit van een groene corridor, een ecologisch lint dat als stapsteen werkt voor insecten, zoogdieren en vogels in de wijk. De Geveltuinbrigade heeft samen met studenten en buurtbewoners de tegels gewipt. Ook boeiend: het doctoraatsonderzoek dat op verschillende plekken in de wijk het verkoelende effect van bomen in kaart bracht: er werden verschillen tot 10 graden gevoelstemperatuur gemeten tussen een bosje in Ekkergem en verharde zones. Wat ik zo mooi vind aan dit project, is hoe de samenwerking is gegroeid. We hebben elkaar echt gevonden in onze ambitie om de buurt groener en leefbaarder te maken. De relaties warmen op en de buurt koelt af (lacht).”
Wie zijn Jan, David en Jean François?
- Jan De Doncker: coördinator groenonderhoud bij de Universiteitsdiensten UGent.
- David Van Oostende: architect en projectleider voor het Groenblauwe parelproject bij UGent.
- Jean François Van den Abeele: buurtbewoner en landschapsarchitect.
Lees ook
“Duurzaamheid leeft aan de basis én aan de top”
Sinds 2013 werkt de UGent systematisch aan een duurzamere universiteit. Met de nieuwe roadmap met tal van actiepunten voor de komende jaren krijgt dit een concrete invulling.
Lees ook
Fietsprofessor Meredith Glaser gidst Gent naar een duurzame toekomst
Meredith Glaser, Amerikaanse expert in duurzame mobiliteit, ziet de fiets niet zomaar als een vervoersmiddel, maar als een lens om naar onze samenleving te kijken.
“Duurzaamheid leeft aan de basis én aan de top”
Sinds 2013 werkt de UGent systematisch aan een duurzamere universiteit. Met de nieuwe roadmap met tal van actiepunten voor de komende jaren krijgt dit een concrete invulling.
Dankzij de ontdekking van Elias roesten installaties minder snel en gaan ze langer mee
Waterinstallaties die in contact komen met zuurstof hebben één groot probleem: corrosie of ‘roest’ in de volksmond. Thuis kan dat een verroeste kraan zijn, maar in bedrijven is corrosie vaak een groter probleem. Denk maar aan hoge koeltorens of dikke waterbuizen.
Hoeveel microplastic zit in onze grond en kunnen we er iets aan doen?
Bij microplastic denken we snel aan de plasticsoep in onze zeeën en oceanen, maar wist je dat er nog veel meer plastic in onze bodem zit? Een onderzoeksgroep van de faculteit Wetenschappen brengt in kaart hoeveel microplastic er precies in onze landbouwgrond zit.
