Wat na je opleiding? Oud-studenten sociaal werk en rechten vertellen

1 richting, meerdere wegen
20 september 2019 |

Studies bepalen lang niet alles. Soms ligt je latere job volledig in het verlengde daarvan. Maar evengoed kom je ergens onverwacht terecht. Vier oud-studenten vertellen over hun studies en de richting die ze erna insloegen.

“Ik vind niet dat je moet wachten met beslissen tot je honderd procent zeker bent over een studierichting. Dat ben je nooit”, zegt Yasmina El Kaddouri. Momenteel is ze aan de slag bij Van Steenbruggen Advocaten, maar dat had ze op haar achttiende niet gedacht.

Meer werkzekerheid

“Ik heb erg lang getwijfeld over wat ik zou studeren. Geschiedenis sprak me aan, en politieke en sociale wetenschappen leek me geweldig. Uiteindelijk koos ik toch voor rechten. Waarom? Omdat ik met dat diploma meer werkzekerheid zou hebben, vertelden ze me.”

Dat ze uiteindelijk in het strafrecht terecht kwam, was dan misschien wel onverwacht, toch klopt het plaatje. “Ik had geen flauw benul of strafrecht me zou liggen. Maar nu besef ik dat mensenrechten en internationaal recht, mijn twee grote passies, er een grote rol spelen. Ik heb het geluk dat ik mijn passies dus kan combineren in mijn job, maar op je achttiende kan je dat onmogelijk weten. En al zeker niet wat je de rest van je leven zult doen.”

Yasmina EL Kaddouri
67-33

Kansen grijpen

Dat bewijst ook het verhaal van Benjamin Dalle, Vlaams minister van Brussel, Media en Jeugd. “Ik had snel beslist om rechten te studeren, al rond mijn zeventiende”, vertelt hij. “Omdat het zo’n brede studie is en een goede basis legt voor heel veel richtingen. Advocatuur, diplomatie of zelfs politiek.” Al zat dat laatste niet meteen in zijn hoofd, zijn eerste job was ook effectief als advocaat.

Het toeval bracht hem uiteindelijk naar de politiek. “Eind 2007 zocht Yves Leterme volk voor het kabinet, om de staatshervorming voor te bereiden. Ik was op dat moment ook deeltijds assistent aan de universiteit. Via de prof waar ik voor werkte, is de vraag om op het kabinet te werken, bij mij beland.”

Benjamin Dalle

Sindsdien maakte hij meerdere omzwervingen bij verschillende kabinetten om uiteindelijk zelf minister te worden in de regering-Jambon. “Ik heb nooit echt veel op voorhand gepland. Ik ben eerder van het principe om kansen te grijpen als ze zich voordoen. Ik mis de advocatuur wel soms. Vooral het feit dat je mensen heel direct helpt. Je verdedigt de belangen van één persoon, één gezin of één bedrijf en grijpt dus echt in in hun leven. In de politiek gaat het over heel veel belangen samen. De impact is misschien meer indirect, maar wel veel groter.”

Sociaal werk

Mensen helpen is ook de drijfveer van Michaël Bouchez en Zahra Keleman. Zij studeerden allebei sociaal werk, al gingen ze nadien een andere richting uit. “Ik begon aan de opleiding pedagogische wetenschappen in de veronderstelling dat ik orthopedagoog zou worden. Dat had ik in het vijfde middelbaar al beslist. Maar gaandeweg ontdekte ik dat de richting sociaal werk me meer lag."

Voor Michaël was het dan weer de brede mix disciplines dat hem aansprak. “Ik was geïnteresseerd in hoe mensen in een samenleving met elkaar omgaan, breder dan louter het psychologisch aspect ervan, en hoe daar kan op ingegrepen worden. Gaandeweg gaven de verschillende vakken mij aanknopingspunten voor het soort job dat ik wilde doen.”

Die job lag uiteindelijk in de herstelbemiddeling. "Ik werkte een aantal jaar als herstelbemiddelaar en deed dat erg graag. Ondertussen is mijn functie verder geëvolueerd naar inhoudelijke ondersteuning: ik zoek samen met een team naar antwoorden op vragen uit de praktijk.” En daarnaast werkt hij bij de klachtenlijn asiel, migratie en diversiteit van het kinderrechtencommissariaat.

Gebrek aan jobs

Wat voor hem echt telt: “In beide gevallen gaat het over spreken mét in plaats van spreken over. Het gaat over hoor- en zichtbaar maken van groepen waar veel vooroordelen over bestaan maar die slechts zelden zelf een stem krijgen in het maatschappelijk debat.”

Ook voor Zahra draait het om inclusie. "Mensen hadden me gewaarschuwd voor het gebrek aan jobs in de sector, maar ik liet me niet ontmoedigen. Na een lange selectieprocedure kwam ik terecht bij de dienst Kinderopvang van Stad Gent. Daar werk ik al een jaar als leidinggevende. De kinderopvang waar ik verantwoordelijk ben, werkt heel buurtgericht. Dat wil zeggen dat we er alles aan doen om te vermijden dat sociaal kwetsbare mensen door de mazen van het net vallen. Bovendien is er in onze opvang ook ruimte voor inclusie, bijvoorbeeld voor kinderen met een fysieke beperking.”

Zahra
67-33
STUDEREN AAN DE UGENT

Wil jij als toekomstige student aan de UGent studeren? Een opleiding kiezen is niet altijd evident. Blijf op de hoogte van onze infomomenten en tips om je studiekeuze te maken.

Lees ook

Gedaan met stokjes in de neus? Eenvoudige corona-ademtest in de maak

JongenTest

Bomen en granaten: een verhaal van veerkracht van de natuur

Boom

Waarom kinderen vlotter een taal leren dan volwassenen

Taal

Data zijn de reddingsboei bij wateroverlast

Regen