Rita wou absoluut de Plantentuin in haar testament opnemen

Rita Carron

Tien jaar geleden besliste Rita Carron om de UGent op te nemen in haar testament. Een beslissing waar ze nog geen seconde spijt van heeft gehad. Haar band met de UGent is sterk. Ze is twee keer per week aan de slag als vrijwilliger in de Plantentuin, waar ze zich verdiept in de biologie, haar levenslange passie.

“Planten zijn de grond van alles. Mensen snappen soms niet hoe onderzoekers hun levenswerk kunnen maken van onderzoek naar mossen. Ik snap dat wel. Zelfs het kleinste mosje kan van belang zijn.”

“Na het secundair, in 1968, ben ik gestart met de opleiding biologie aan de UGent. Door persoonlijke omstandigheden ben ik ermee gestopt. Na een ietwat hobbelig professioneel parcours keerde ik uiteindelijk terug naar mijn eerste intellectuele liefde, ik kon het niet loslaten. Op mijn 55ste schreef ik me voor de tweede keer in als voltijds student biologie. Dat ik indertijd die studie had stopgezet was het enige waar ik ooit spijt van heb gehad.”

“Die eerste lessen voelden als thuiskomen. De sfeer onder de studenten was fantastisch. Die keken er helemaal niet raar van op dat ik daar rond liep, ik was gewoon een van hen. Ik had de tijd van mijn leven. Tegelijk was het enorm zwaar. Halverwege mijn tweede jaar besefte ik dat ik mezelf nu wel bewezen had. Ik kon dit intellectueel aan. Toch ben ik toen gestopt omdat het te uitputtend was.”

Legaat makkelijker te regelen dan je denkt

Rustig aan doen staat niet in haar woordenboek. “Ik ben in de Plantentuin gebleven als vrijwilliger. Al bijna twintig jaar ondertussen. En nog altijd met veel plezier. Twee keer per week kom ik langs voor een halve dag. Dit vrijwilligerswerk houdt mijn geest scherp. Vaak kom ik zaken tegen die ik niet ken en dan verdiep ik me hier verder in. Ik blijf studeren, ik heb daar nood aan.”

Vrijwilligerswerk is één ding, beslissen om de UGent op te nemen in je testament, is een ander. Voor Rita was het een logische beslissing. “Ik heb geen kinderen. Ik heb twee dingen die me dierbaar zijn: een goede vriendin en de wetenschap. Aan beide wil ik iets nalaten. De UGent opnemen in mijn testament was makkelijk te regelen. De medewerkers van het Universiteitsfonds hielpen met de juiste bewoordingen en de voorwaarden voor het legaat. Het stelt mij gerust dat ik weet wat er na mijn dood met mijn erfenis gebeurt.”

De drive van Marie-Stéphanie

Het geld van Rita zal voor een heel specifiek doeleinde worden ingezet. “Ik wil studenten van de faculteit Wetenschappen ondersteunen die in het buitenland onderzoek willen doen, want een beurs dekt niet altijd alle kosten. Dat dit kan helpen heb ik gemerkt toen ik hier studeerde. Een van mijn medestudenten, Marie-Stéphanie, wilde in Centraal-Amerika onderzoek doen. Zij had een ongelooflijk grote drive, maar veel te weinig middelen. Ik heb haar toen financieel geholpen om haar onderzoek mee te helpen realiseren. Af en toe hebben we nog contact. Ze woont er nu en heeft me al regelmatig uitgenodigd (lacht).”

Meer weten over hoe je de UGent kan opnemen in je testament?

Contacteer Elien Wanzeele (09 264 33 88) of Terry Ediers (09 264 83 31), zij begeleiden je in alle discretie en zorgen voor jouw gemoedsrust dat alles goed geregeld is.

Lees ook

Jongeren mentaal sterker maken, dat is de ambitie

Hoe het Fonds Ga voor Geluk via onderzoek aan de UGent jongeren helpt sterker in het leven te staan.

Drie formeel geklede mannen poseren voor het studentencentrum van UGent.
weergeven

MuST'er Lars en tuinier Herbert over 'hun' GUM & Plantentuin: "Ik heb hier enorm veel kansen gekregen"

Bij de aftrap van het nieuwe academiejaar maken het Gents Universiteitsmuseum (GUM) & Plantentuin zich op voor een nieuwe stroom bezoekers en studenten. Over virale stinkplanten, een frisse blik op wetenschap en kansen die een leven veranderen.

Lars en Herbert voeren een gesprek met elkaar naast reusachtige lelies
weergeven

100 kilometer voor oma: hoe studente Kaat de strijd tegen Parkinson steunt

UGent-studente Diergeneeskunde Kaat De Haeck (26) heeft 100 kilometer gewandeld om het Fonds Parkinsononderzoek te steunen. Een paar weken voor de tocht overleed haar oma Anita aan Parkinson.

Kaat De Haeck
weergeven

Eline zamelde geld in voor kankeronderzoek: “Nu is er geen behandeling voor mij, morgen misschien wel”

Eline Van Den Abeele was geen vrouw die bij de pakken bleef neerzitten. Zelfs niet na haar diagnose van uitgezaaide galwegkanker eind maart. Slechts drie maanden na dat nieuws is Eline overleden. Haar strijdlustige geest leeft voort in de inzamelactie die ze begin juni lanceerde voor het Cancer Research Institute Ghent (CRIG). Nog geen twee weken na de start stond de teller al op 60.000 euro. We spraken met Eline op 11 juni, twee weken voor haar overlijden.

Eline Van Den Abeele
weergeven