Een arts en een politicoloog, twee verschillende achtergronden, maar vooral twee mensen die elkaar vonden in hun liefde voor de UGent. Petra De Sutter en Herwig Reynaert stapten begin oktober in hun mandaat als rector en vicerector. Een nieuw hoofdstuk voor de UGent én voor henzelf. Hoe hebben ze de eerste weken beleefd? Wat is hen al opgevallen? En hoe goed kennen ze elkaar al?
Wanneer we binnenkomen in het bureau van de rector, zijn Petra De Sutter en Herwig Reynaert nog druk in gesprek. “Zullen we in de zeteltjes zitten? Dat is iets gezelliger dan aan tafel.” De sfeer voor een openhartig gesprek is gezet. “Herwig, jij een glaasje water? Dan schenk ik dat even in.”
Jullie zijn nu enkele weken bezig. Hoe voelt dat?
Petra: “Eigenlijk voelt het alsof we al veel langer bezig zijn. We zijn half augustus voltijds begonnen aan alle voorbereidingen: meetings, inwerken in dossiers, veel mensen ontmoeten. 1 oktober was voor mij eerder een doorstart dan een begin. Het is wel intens, er komt veel op je af. Sommige dagen begin ik om zeven uur al met afspraken. Ik vergelijk het met mijn meest intense periode als minister. Toen was het ook zo: een overvolle agenda, maar met het gevoel dat je midden in iets betekenisvols zit.”
Herwig: “Wat me opvalt is de goodwill van de mensen om er samen met ons iets moois van te maken de komende jaren. Die enorme bereidheid om samen te werken, dat geeft energie.”
De opening van het academiejaar was een eerste belangrijk moment. Hoe hebben jullie dat beleefd?
Petra: “Dat was echt bijzonder. Het moment waarop het rectoraal hermelijn op je toga wordt gespeld, dat vergeet je niet. Het is een mijlpaal in een mensenleven.”
Herwig: “Voor mij was het ook symbolisch. Op zo’n moment denk je terug aan je eerste dag als student, en dan sta je daar veertig jaar later als vicerector. Dat doet iets met je.”
Hadden jullie deze job ooit in gedachten?
Petra: “Absoluut niet. Een jaar geleden twijfelde ik nog of ik partijvoorzitter moest worden. Soms beslist het leven sneller dan jij zelf. Voor mij is het een soort sluitstuk. Ik ben op het einde van dit mandaat pensioengerechtigd, dus dit zou wel eens het sluitstuk van mijn professionele loopbaan kunnen zijn.”
Herwig: “Ik heb nooit een bucketlist gehad. Maar als ik er een had, dan stond dit er niet op. Ik had het dus nooit verwacht, maar het is een hele eer.”
Zal deze job jullie veranderen?
Herwig: “Ik hoop van niet. Natuurlijk zal het me verrijken als mens, maar uiteindelijk zal ik wel gewoon blijven wie ik ben. Ik zou, als ik te veel buiten mijn schoenen ga lopen, snel op mijn plaats gezet worden door mijn vrouw (lacht).”
Petra: “Ik denk wel dat de job me op een bepaalde manier zal veranderen. Ik krijg nu veel welzijnsdossiers op mijn bureau en ik schrik er toch van. Het raakt me echt als je ziet hoeveel mensen het moeilijk hebben. Daarom hecht ik veel belang aan respectvol omgaan met elkaar en werkbaar werk. Dat zijn geen bijzaken.”
Jullie leggen veel nadruk op het ‘duo’. Waarom is dat belangrijk?
Petra: “Omdat samenwerking de kern is van wat we willen uitstralen. We willen letterlijk tonen dat we dit samen doen.”
Herwig: “Het valt anderen blijkbaar ook op. Mensen spreken ons aan als ‘het rectorenduo’, dat zegt genoeg.”
Petra: “Bij ons is de vicerector een volwaardig vervanger van de rector. We zijn één en ondeelbaar, zeg ik vaak lachend, maar het is echt zo.”
Hoe ontstond dat duo?
Petra: “Toen ik overwoog om me kandidaat te stellen, kwam Herwigs naam in veel gesprekken terug. We kenden elkaar al van vroeger, maar toen we spraken over een mogelijke kandidaatstelling, wisten we al na dertig seconden: het klikt. We delen een visie en we willen deze opdracht echt sámen doen.”
Herwig: “We vullen elkaar goed aan. Petra heeft een ongelooflijke energie en visie, ik probeer rust te brengen. Dat werkt.”
Petra: “We zien elkaar minder vaak dan we zouden willen, maar we whatsappen veel. We zijn één team, dat is niet gewoon een slogan.”
Met zulke drukke dagen: hoe komen jullie tot rust?
Petra: “Er is momenteel weinig ruimte voor ontspanning. Tijdens de week probeer ik nog tien minuten te lezen in bed. Aan dat tempo lees ik een boek per zes maanden. En cello spelen, maar dat staat nu even stil. Er is gewoon te weinig tijd. In het weekend zit ik in het atelier van mijn vrouw, terwijl ze schildert. Ik bereid dan mijn week voor, maar ik moet wel zwijgen, anders vlieg ik buiten (lacht).”
Herwig: “Ik ben een loper, maar sinds we officieel begonnen zijn, heb ik mijn loopschoenen nog niet kunnen bovenhalen. Mijn vrouw is gelukkig vaak nog wakker als ik thuiskom. Dan praten we over onze dag, dat brengt rust.”
Wat bewonderen jullie in elkaar?
Petra: “Herwig blijft altijd rustig. Hij panikeert niet snel, en dat werkt aanstekelijk.”
Herwig: “Petra is tegelijk superintelligent én ontzettend menselijk. Dat is een zeldzame combinatie.”
"We kenden elkaar al van vroeger, maar toen we spraken over een mogelijke kandidaatstelling, wisten we al na dertig seconden: het klikt."
Petra: “(glimlacht) We hebben dat eigenlijk nog nooit zo letterlijk tegen elkaar gezegd.”
Herwig: “Nee, maar het mocht eens.”
Zijn er dingen van elkaar die jullie verrast hebben?
Herwig: “Ik weet wel iets. Mag ik het zeggen (kijkt naar Petra)?”
Petra: “Oei, ik weet niet wat je gaat zeggen.”
Herwig: “Petra’s favoriete broodje is een martino. Dat had ik niet verwacht (lacht).”
Petra: “Dat dateert nog van mijn studententijd. Ik associeer het broodje met de UGent, toen at ik dat bijna elke dag. De afgelopen jaren heb ik dat niet meer gegeten, maar tijdens een van de eerste vergaderingen hier vroegen ze me wat ik wilde eten. Een martino, dat moest gewoon.”
En het kantoor, voelt dat al als thuis?
Petra: “Nog niet helemaal. Ik heb mijn drie Rajasthanbeeldjes staan, maar voor de rest zijn er enkel haakjes waar nog niets aan hangt. Ik heb mijn vrouw Claire beloofd dat er één schilderij van haar komt, maar ze heeft ook gezegd dat ik goed moet opletten wat ik ernaast hang. Dat maakt de keuze wat complex.”
Herwig: “Bij mij wordt het een bonte mix. Ik heb al een foto van een optreden met Wannes Cappelle. Van de vrienden van mijn onderzoekgroep kreeg ik een truitje van Club Brugge en een collage van 25 folders van congressen over lokale politiek die ik heb georganiseerd. Als ik dat allemaal ophang, zijn de muren meteen gevuld.”
Petra: “Je hebt er wel over nagedacht, dat is al een goed begin. De dozen van mijn kabinet staan zelfs nog onaangeroerd. Zelfs mijn Boeddhabeeld, dat al twintig jaar mee verhuist, zit nog in de doos.”
Wat hopen jullie na vier jaar bereikt te hebben?
Petra: “Dat we de UGent als gemeenschap sterker hebben gemaakt en de interne cultuuromslag hebben kunnen maken. Meer verbinding, meer respect, meer trots. Als die trein vertrokken is, dan zullen we fier kunnen terugkijken.”
Herwig: “En dat we de goodwill die we vandaag bij UGent’ers zien, kunnen omzetten in tevredenheid. Dat mensen opnieuw trots zeggen: ‘Ik ben van de UGent.’ Dan is onze missie geslaagd.”
Petra: “Uiteraard kunnen we meer financiering binnenhalen, hoger komen op de rankings, enzovoort, maar dat is niet de essentie. Als mensen opnieuw tevreden zijn, gaan ze automatisch een tandje bijsteken en volgen die dingen ook wel.”
Petra De Sutter is gynaecologe en professor aan de UGent. Voormalig Europees parlementslid en federaal vice-eerste minister bevoegd voor ambtenarenzaken, overheidsbedrijven, telecommunicatie en post. Sinds 1 oktober 2025 is ze rector van de UGent.
Herwig Reynaert is politicoloog en voormalig decaan van de faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen. Sinds 1 oktober 2025 is hij vicerector van de UGent.
Lees ook
20 jaar Student Kick-Off: hoe het begon
Wat ooit begon als een zot idee van zeven studenten groeide uit tot het grootste studentenwelkomstfestival van het land. Samen met mede-bezieler Frederic Seghers keren we terug naar die eerste Student Kick-Off in 2006 op het Kramersplein.
Nieuw academiejaar, nieuwe thuis voor studenten: welkom in het Studentencentrum
In de Sint-Pietersnieuwstraat blinkt sinds kort een gloednieuw gebouw: het Studentencentrum. Studenten kunnen er terecht voor info, advies en begeleiding, voor, tijdens en na hun studies.
Zo doen zij het: 10 studenten over hun weg aan de UGent
Het academiejaar gaat van start, en duizenden UGent’ers trekken weer naar hun auditoria, labo’s en campussen. Voor sommigen wordt het de allereerste keer, voor anderen een nieuwe fase in een intens parcours.
