UGent-studente Diergeneeskunde Kaat De Haeck (26) heeft 100 kilometer gewandeld om het Fonds Parkinsononderzoek te steunen. Met haar deelname aan de Dodentocht zamelde ze 2.000 euro in. Een paar weken voor de tocht overleed haar oma Anita aan Parkinson. Vandaag ontmoet Kaat professor Patrick Santens, de man die haar engagement omzet in hoop voor de toekomst: “Elke euro voor het Fonds is een hefboom voor innovatief onderzoek.”
In het bureau van professor Santens in het UZ Gent schudden de studente en de neuroloog elkaar voor het eerst de hand. Het is een bijzonder moment. Voor Kaat een tikkeltje spannend, voor de professor een zeldzame kans om een schenker persoonlijk te bedanken. “Het gebeurt niet vaak dat een student zo’n initiatief neemt”, weet professor Santens. Achter Kaat haar gift en sportieve uitdaging schuilt een heel persoonlijk verhaal.
Oma als tweede mama
Oma Anita inspireerde Kaat. “Ze was als een tweede mama voor mij”, vertelt Kaat. “Omdat mijn ouders zelfstandigen zijn, was ik na school en tijdens elke vakantie bij oma. De vakanties in haar caravan aan zee zal ik nooit vergeten.” In 2018 werd bij Anita een agressieve vorm van Parkinson en Lewy Body-dementie vastgesteld. “Die vorm remt niet alleen bewegingen, maar zorgt ook voor mentale problemen”, duidt professor Santens.
Toen haar oma snel achteruitging, besloot het gezin van Kaat om zelf voor Anita te zorgen. “We pasten het huis aan zodat oma thuis kon blijven wonen. Mijn zus is zorgkundige en nam samen met mama de zorg op zich, ondersteund door de rest van de familie”, vertelt Kaat. Een enorme inspanning, vindt ook professor Santens: “Op die manier hebben jullie haar nog een menswaardig leven gegeven.” Kaat knikt: “We zijn blij dat we dat gedaan hebben. Ze was altijd omringd door familie, en dat deed haar zichtbaar deugd.”
Keuze voor de wetenschap
Tijdens de voorbereidingen op de Dodentocht leefde Kaats oma intens mee. “Zelfs toen ze zich nog maar weinig kon herinneren, volgde ze mijn trainingen op de voet.” Als studente Diergeneeskunde heeft Kaat een wetenschappelijke achtergrond en wilde ze met een inzamelactie iets betekenen in de strijd tegen Parkinson. “Er zijn verschillende fondsen die patiënten ondersteunen, maar ik wilde de bron aanpakken door financieel bij te dragen aan onderzoek naar Parkinson. De keuze voor de UGent was als studente snel gemaakt.”
Enkele weken voor de Dodentocht overleed Anita. Kaat: “Ik heb getwijfeld of ik nog wel zou meedoen. Maar om oma te eren en met de inzamelactie in het achterhoofd, besloot ik toch te gaan.” De tocht zelf was een beproeving: na 75 kilometer kon een misselijke en gepijnigde Kaat nauwelijks nog eten. Haar vader aarzelde niet, trok zijn wandelschoenen aan en liep de laatste 30 kilometer met haar mee. Ook haar kotgenoten steunden Kaat tot aan de meet. “Ze hebben me die laatste kilometers letterlijk naar de finish gesleept. Na 23 uur haalde ik de eindstreep.”
“Er zijn verschillende fondsen die patiënten ondersteunen, maar ik wilde de bron aanpakken door bij te dragen aan onderzoek naar Parkinson.”
Levenslijn voor onderzoek
Met haar actie haalde Kaat 2.000 euro op bij een dertigtal donateurs. “Dat lijkt misschien niet veel, maar ik ben trots op het steentje dat ik kan bijdragen.” Professor Santens spreekt dat tegen: “Elke euro is een hefboom. Voor ons is dit fonds een levenslijn en een verzekering.” Hij legt uit dat officieel onderzoeksgeld schaarser wordt. Dankzij vrije giften kunnen professor Santens en zijn team innovatieve projecten opstarten waarvoor de overheid (nog) geen budget vrijmaakt.
Een concreet voorbeeld is het UGent-onderzoek naar de link tussen de darmen en Parkinson. “Er zijn sterke aanwijzingen dat de ziekte bij veel patiënten in de darmen begint. Dankzij het fonds konden we een eerste studie naar stoelgangtransplantaties uitvoeren. Door de veelbelovende resultaten konden we subsidies krijgen om een grootschalige studie uit te rollen”, aldus professor Santens. “De impact van zo’n gift kan dus gigantisch zijn.”
Inspiratie voor anderen
Kaat wil met haar verhaal anderen aanzetten om een fonds te steunen. Of beter: dat doet ze al. “Na mijn actie begon mijn nonkel Koen Plaetinck ook na te denken over hoe hij Parkinsononderzoek kon steunen. Met zijn muziekgroep ART’uur brengt hij binnenkort een album uit en binnen in de hoes staat een QR die naar zijn actie leidt. Dat toont ook hoe divers initiatieven kunnen zijn.” Professor Santens vult aan: “Naast het financiële aspect zijn verhalen als dat van Kaat de morele motor voor ons team. Het herinnert ons eraan voor wie we het doen: de mensen achter de ziekte.”
Zelf een actie opzetten?
Wil jij net als Kaat het verschil maken voor wetenschappelijk onderzoek aan de UGent? Ontdek hoe eenvoudig het is om je eigen actie te starten.
Read also
Researchers uncover new mechanism behind hereditary excessive sweating
Overmatig zweten lijkt een banaal kwaaltje, maar dat is het allerminst. Voor miljoenen mensen wereldwijd heeft hyperhidrose een grote impact op hun levenskwaliteit. Nieuw onderzoek werpt een compleet nieuw licht op de aandoening.
“We wanted to make a meaningful difference for the professor and for others like me”
A devastating diagnosis, followed by life-saving treatment from Professor Fritz Offner (Ghent University), led Eddy and Dorinda to a clear decision: their legacy should support science. “We saw with our own eyes how important scientific research is, and we wanted to contribute in our own way.”
Does AI make our brains smarter or lazier?
We asked neurologist Kristl Vonck how she views the impact of AI on our brains. What happens to our brain when we systematically outsource thinking to an algorithm?
“Thanks to them, I’m still here today”: how Paul Renson raised €40,000 for Ghent University research
For his birthday, Paul Renson raised more than €40,000 for the Arne Lannoy Fund, which supports brain tumour research led by Professor Tom Boterberg. The Renson CEO speaks openly about his fundraising initiative.
