Reacties

Jan schreef op 02-08-2012, 16:12

Beste Srijn,

Ik volg u volledig in uw uitgedachte communicatie-strategie, en ik ben er ook erg van overtuigd dat er veel meer uit die campagne te halen valt. En zoals je het zo mooi beschrijft hierboven, het zit hem in de kleine details, want de boodschap, die is quasi perfect.

Ik vertel u er direct bij waarom, laat het ons een anekdote noemen over het potentieel van "durf denken". Ik heb een tijdje op de Belgische ambassade in Brasilia gewerkt en de verantwoordelijke voor culturele aangelegenheden was daar druk in de weer onze universiteiten te promoten op één van die typische lok-studentjes-beurzen. Toen de dozen met promotiemateriaal toekwamen keek ik met ingetogen fierheid neer op de kleine mottige (maar communicatief sterke) "dare to think" stickers. De nostalgische flashback naar mijn negen jaar studie (veel te lang toen, veel te kort nu) deden mij zowaar lyrisch worden over de boodschap erachter. En ik betoogde in de daaropvolgende weken met vuur over de schittering die mijn Alma Mater is. De "dare to think" vond aanknoping bij de Brazilianen, met wat geschiedenis van Gent erbij weliswaar, want geef nu zelf toe, in 't Engels verliest het toch heel wat. "dare to think" Why? because I said so. (post militaire dictatuur adaptatie). Zou misschien beter "don't be afraid to think" worden, goud voor de ideeënbox, voer voor de marketeers...

Persoonlijk vind ik een gezonde kritische geest het mooiste cadeau dat je een jonge mens vandaag kan geven en alle interne competitie tussen onderzoeksgroepen ten spijt -- draai het en keer het zoals je wil, ego's floreren in dat academische wereldje (small burn) -- ik ben er zeker van dat zelfs de meest grote ego's zich hierachter kunnen en moeten scharen. Zonder daarbij afbreuk te doen aan hun eigenwaarde.

In 't kort, biggups voor "dare to think", ik hoop ten stelligste dat Ugent de ballen heeft nog even op de gaspedaal te duwen en de campagne in het collectief geheugen van de Belgen, en wie weet zelfs wat buitenlanders te branden.

I've said it and I'm here to represent it.

Stijn Baert schreef op 01-08-2012, 15:17

Dag Lieve.

Fijn dat je de alma mater niet loslaat -- over fierheid gesproken.

Vanzelfsprekend is die "grijze staatsuniversiteit met weinig vrienden" in zekere zin een boutade. Belangrijker is echter dat ik met die omschrijving vooral refereerde aan het externe imago van de universiteit en de mate waarin zij politieke "vrienden" had die het onvoorwaardelijk voor haar opnamen (cf. een openingsrede van de Rector omtrent politieke kennissen versus politieke vrienden). Dat de universiteit toen al inhoudelijk kwaliteit leverde en geen tekort had aan grote persoonlijkheden binnen het professorenkorps, staat buiten kijf. Het lijkt echter -- jij zult dat beter kunnen beoordelen -- dat de universiteit toen nog meer een groepering van eilandjes was, waar de affiniteit in de eerste plaats bij de eigen onderzoeksgroep of opleiding lag.

Lieve Bracke schreef op 01-08-2012, 12:01

Dag Srijn,
Vanuit mijn stek in la douce France, blijf ik het reilen en zeilen van mijn Alma Mater mer veel plezier volgen.
Je frisse opinies zijn het lezen waard - ook voor een Germanist :-)- en dat mag je geweten hebben!
Ik ben afgestudeerd in 1965. In wat jij bestempelt als een " grijze rijksuniversiteit met weinig vrienden". Laat me toe dergelijk statement te relativeren. Ouders uit onze kontreien die indertijd hun kinderen niet naar Leuven konden sturen - wegens te ver en dus te duur- maakten de keuze voor ons.
Wat ik tussen 1965 en 1969 op de banken van die grijze rijksinstelling mocht beleven was ongelooflijk en uniek : door de lessen van Professoren zoals Kruithof, Apostel, d'Hondt, Uyttersprot , Pée ging voor mij een nieuwe boeiende wereld open. Pure magie. Enfin, dit om je te vertellen dat je dqt "grijze" aspect van een " rijksinstelling zonder vrienden" ook een beetje mag relativeren.
Een hartelijke groet uit Le Bignon- Mirabeau, de geboorteplaats van je weet wel...

Laat een reactie na op dit bericht