Universiteit Gent - Durf Denken
Welkom op durfdenken.be, de blog van de UGent.
Met opvallende foto’s, doordachte teksten, en een heleboel input voor jouw grijze hersencellen.
Wel even opletten voor een meltdown.
De Vlaamse kerktoren
Tom Coenye, blogger van de week:
Voor de laatste post van deze week was ik van plan om iets te schrijven over de recente schermutselingen tussen de Universiteit Gent en de Vlaamse overheid: eind december 2012 clashte rector Van Cauwenberge (samen met zijn collega-rectoren) met de minister van Onderwijs én Vlaams parlementslid Fientje Moerman over de taaltest voor professoren die in het Engels wensen te doceren, er lijkt behoorlijk wat onvrede te zijn over het nieuwe Bijzonder Decreet (een lid van de raad van bestuur nam de woorden ‘juridisch gedrocht’ in de mond), het ongenoegen over het verloop van de onderhandelingen over de tweejarige master is groot (cfr. recent nog het interview in Schamper met kandidaat-rector Mortier waarin deze minister Smet ‘woordbreuk’ aanwrijft) en de Gentse Studentenraad werd door minister Smet ‘kleinburgerlijk’ genoemd toen ze zich niet eens verklaarden met zijn ‘genderquota’. Ik was van plan een stukje te plegen dat als teneur had dat het toch mogelijk moet zijn om op een andere manier samen aan een performantere, een betere universiteit te werken, maar toen ik maandagochtend van pure consternatie bijna de Ringvaart inreed bij het horen van Luc De Schepper (rector van de Universiteit Hasselt) op de radio, werd duidelijk dat dit onderwerp even zou moeten wachten.
Bacterial crowd control
Tom Coenye, blogger van de week:
In onze onderzoeksgroep, het Laboratorium voor Farmaceutische Microbiologie, bestuderen we sociale interacties tussen micro-organismen (bacteriën en schimmels). Omwille van het “sociale” aspect kreeg de discipline waar dit onderzoek in thuishoort, enkele jaren geleden trouwens de naam “sociomicrobiologie” mee. Recent onderzoek toonde ondubbelzinnig aan dat micro-organismen, die in eerste instantie zeer eenvoudige levensvormen lijken, toch in staat zijn om een gecoördineerd groepsgedrag te vertonen. Zo kunnen ze complexe driedimensionale structuren (“biofilms”) vormen op allerlei oppervlakken en zo bvb. medische hulpmiddelen (zoals sondes en prothesen) gaan beschadigen. Daarnaast werd ook vastgesteld dat bacteriën met elkaar kunnen communiceren – uiteraard niet via spraak of lichaamstaal, maar door het uitwisselen van bepaalde signaalmoleculen. Deze vorm van communicatie wordt “quorum sensing” genoemd omdat het de bacteriën in staat stelt om, aan de hand van de concentratie van de signaalmoleculen in de omgeving, een inschatting te maken (“sensing”) van hun aantal (“quorum”).
Blogger vd week | 0 reactie(s)
"It’s always the third reviewer"
Tom Coenye, blogger van de week:
Iedereen kent wel een slecht gedubde persiflage op die bewuste scene uit “Der Untergang”. Op YouTube staat er een filmpje waar een voor veel wetenschappers maar al te herkenbare situatie in voorkomt...
“Peer review” (in het Nederlands: toetsing door vakgenoten) is één van de grondvesten waar de moderne wetenschap op gebouwd is. Vooraleer onderzoeksresultaten gepubliceerd worden in een wetenschappelijk tijdschrift zal een redacteur van het betrokken tijdschrift het manuscript zelf nalezen én het ook aan meerdere (internationale) experten bezorgen. Deze experten kunnen dan hun licht laten schijnen over het geleverde werk, suggesties voor verbeteringen doen, zwakke punten aanduiden en/of besluiten om het manuscript al dan niet te aanvaarden voor publicatie. In dit tijdperk van “publish or perish” is het belang van zo’n beslissing niet te onderschatten: voor de jonge doctoraatstudent is de publicatie een absolute vereiste om te kunnen promoveren, de prof kan deze extra publicatie perfect gebruiken in het kader van een nieuwe projectaanvraag, en het tijdschrift aanvaardt maar al te graag publicaties die veel geciteerd zullen worden en dus de impactfactor van het tijdschrift de hoogte zullen injagen.
Tom Coenye is de nieuwe blogger van de week
Ik ben Tom Coenye en ben hoofddocent in de faculteit Farmaceutische Wetenschappen, waar ik mee aan het hoofd sta van het Laboratorium voor Farmaceutische Microbiologie. Het onderzoek in deze groep spitst zich toe op wat je met één woord kan omschrijven als “sociomicrobiologie”, of met andere woorden, de “sociale” interacties tussen micro-organismen zoals bacteriën en schimmels. Deze processen zijn niet alleen fascinerend vanuit puur wetenschappelijk oogpunt, ze zijn ook bijzonder relevant voor de mens, aangezien verschillende van die processen een belangrijke rol spelen bij het veroorzaken van infectieziekten bij mens en dier.
Blogger vd week | 0 reactie(s)Sheryl Crow, I love you so
Jeroen Ongenae, blogger van de week:
Sheryl Crow, I love you so moet Lance Armstrong ooit gedacht hebben. Wie dacht dat je de tour kon winnen op liefde alleen, had het duidelijk bij het verkeerde einde. Nu, het zijn niet alleen de groten der aarde die zich bezondigen. Zo lopen Belgische bodybuilders graag weg als de dopingdokter eraan komt. In 2009 liepen zelfs alle deelnemers aan het Belgisch kampioenschap weg toen de dokter arriveerde. Nu, het zijn niet altijd de lichaamsvreemde hormonen die de sport bederven.
Sheryl Crow, I love you so (english version)
Jeroen Ongenae, blogger of the week:
Sheryl Crow, I love you so that’s what Lance Armstrong must have thought once. The people who believed that the Tour de France could be won on love alone clearly were mistaken. But it is not only the greats of the earth who err. Belgian bodybuilders for example tend to flee when the doping doctor is on his way. The epitome of this symptom was noticed in 2009 when all participants of the Belgian championship took to their heels when the doctor arrived. But it is not always foreign hormones that spoil sport.
Daringly romantic
Jeroen Ongenae, blogger of the week:
This morning in the train I tried to get into my new book, but I didn’t quite manage to get it started. I must admit that that was partly due to my book hangover. That is the impossibility to start a new book because you are still too deep in the world of the book you have just finished. Well, I saw that the man opposite me also had problems concentrating and he was in the middle of his book, and that was even more surprising, because he was reading a Tolkien book. And there has to happen a lot before you get distracted from one of his books. The reason for that was a red-haired beauty. Not so much her looks but the colourful stories about her student life drew us in. In my case these stories were undoubtedly more interesting than the beginning of my book.
Gedurfd romantisch
Jeroen Ongenae, blogger van de week:
Deze morgen probeerde ik op de trein tevergeefs in mijn nieuwe boek te geraken. Ik moet toegeven dat dit voor een deel te maken had met mijn book hangover. Dit is de onmogelijkheid om een nieuw boek te beginnen omdat je nog teveel in de wereld van je vorige boek zit. Nu, ik zag dat mijn overbuur ook moeite had om zich te concentreren en hij zat midden in zijn boek, van Tolkien nog wel. Dan moet er al veel misgaan om uit je boek gerukt te worden. De ware reden was een roodharige schoonheid. Niet zozeer haar uiterlijk (hoe zou het ook kunnen), maar wel haar gekleurde verhalen over haar studentenleven, zogen ons naar haar toe. In mijn geval waren die verhalen ongetwijfeld ook veel interessanter dan het begin van mijn boek.
De tussenwereld
Jeroen Ongenae, blogger van de week:
Toen ik gisteren per toeval een tram vroeger nam en me dus niet hoefde te haasten om die trein te halen, kwam ik terecht in een andere, vertraagde wereld. Een wereld waarin de tijd leek stil te staan. Ik zag dingen die ik nooit eerder echt zag. Het verliefde koppeltje, schuilend voor pottenkijkers. De gevels die ineens veel mooier leken. De mensen, verborgen in hun eigen werelden. De zon in alle kleuren stralend vanachter het station. Het roze wolkje. Ik werd geraakt door alles wat ik zag. Tijd leek totaal geen vat op me te hebben. Net alsof ik in een tussentel zat. Bij tafeltennis heb je dat ook als je van enkel- naar dubbelspel verandert. Ineens moet je om de beurt slaan en moet je spelen op het ritme van de tussentel. In het begin brengt je dat helemaal uit evenwicht.
The in-between world
Jeroen Ongenae, blogger of the week:
Yesterday I took an early tram, which had the pleasant advantage that I didn’t have to hurry to get my train and totally unexpected I found myself in a different, slowed-down world. A world in which time seemed to stand still. I saw things that I had never seen before, that I had not really seen. A pair of lovers sheltering themselves from prying eyes. Façades of houses that suddenly looked far prettier. People, hiding in their own world. The sun behind the station shining in all her shades of colours. I was touched by everything that I saw. It was as if time didn’t exist. It felt as if I was in-between two moments. You can experience it also when you play table tennis and you switch from singles to doubles. Suddenly you have to hit the ball by turns, you play on the rhythm of the in-between. In the beginning that completely puts you off balance.
Blogger vd week | 0 reactie(s)Laatste kerst
Jeroen Ongenae, blogger van de week:
Toen ik gisterenavond laat richting Kortrijk reed, zag ik hem staan: zo eenzaam langs de weg, een verdwaalde kerstboom, met brandende lichtjes nog wel. Het was een bijzondere, onverwachte ontmoeting, alsof hij nog een laatste woord tot mij wilde richten alvorens hij verdwijnen zou. Ik voelde terug de kerstsfeer, de pakjes en de nieuwjaarsbrieven, de champagne, het kerstshoppen, kerstmis, vuurwerk. Maar in een flits besefte ik dat de kerstboom me aansprak.
The Last Christmas
Jeroen Ongenae, blogger of the week:
Yesterday, late in the evening I was driving towards Kortrijk when I saw him, so lonely by the side of the road, a lost Christmas tree, one with all his lights on. It was a special, unexpected encounter, as if he wanted to say something before he was going to leave. I was engulfed by the Christmas spirit, the gifts and the new year’s letters, the champagne, the Christmas shopping, Christmas, the fireworks. But in a flash I realized that the Christmas tree talked to me.
Jeroen Ongenae is de nieuwe blogger van de week
Ik ben historicus van opleiding. Ik herinner me nog levendig de onvergetelijke lessen filosofie van Etienne Vermeersch; de historische kritiek - op Amerikaanse wijze - van Walter Prevenier; de wetenschappelijke ernst van Luc François; de heerlijke, charismatische Herman Balthazar. Ook de ondoorgrondelijke cursus kunstfilosofie, het ondoorgrondelijke Griekenland en Rome – een gemiste kans en het vreemde vak taal- en tekststructuur, waar ik maar weinig structuur in terugvond. Mede dankzij mijn opleiding geschiedenis kijk ik nu met een meer open blik naar de wereld, daarvoor ben ik erg dankbaar.
Blogger vd week | 0 reactie(s)
Meet Jeroen Ongenae, blogger of the week
I’ve studied history and I fondly remember the unforgettable philosophy lessons by Etienne Vermeersch; historical criticism – the American way – by Walter Prevenier; the scientific seriousness of Luc François; the lovely, charismatic Herman Balthazar. Also the unfathomable course of art philosophy, the impenetrable Greece and Rome – a missed chance – and the strange subject language and text structure, in which I could find little structure. My history education is one of the important factors that allow me to look at the world with a more open mind and for that I’m very grateful.
Blogger vd week | 0 reactie(s)
De praktijk
Freek Adriaens, blogger van de week:
Een echte praktijkassistent staat met één been in de praktijk. Dat is de kracht van de praktijkassistent. Op vergaderingen wil het wel eens voorvallen dat de praktijkassistent opeens in het bijzijn van alle andere aanwezigen in het ijle begint te staren. Pas aangeworven doctorandi, die voor het eerst zo’n vergadering bijwonen, schrikken daar natuurlijk van, tot een meer ervaren academicus hen in het oor fluistert: “’t Is niets. Bedaar! Hij denkt slechts aan de praktijk.”
